Warszawa, dn. 2 października 2026 r.
Eminencje, Ekscelencje,
Najczcigodniejsi Księża Arcybiskupi i Biskupi,
Drodzy Kapłani,
Są miejsca na świecie, w których wiara w Jezusa Chrystusa wymaga szczególnej odwagi. Gdzie możliwość uczestnictwa w niedzielnej Mszy Świętej, noszenie krzyża czy przyznanie się do swojej wiary nie jest czymś oczywistym. Gdzie chrześcijańskie rodziny każdego dnia mierzą się z niepewnością o przyszłość swoich dzieci, a mimo to nie przestają ufać Bogu. Jednym z takich miejsc jest Pakistan, któremu poświęcamy tegoroczny Dzień Solidarności z Kościołem Prześladowanym. Chrześcijanie stanowią tam mniejszość. Żyją pośród społeczeństwa, w którym ich wiara często staje się
przyczyną odrzucenia, dyskryminacji, a także przemocy. Jednak właśnie tam możemy zobaczyć Kościół niezwykle żywy – wierny Chrystusowi pomimo lęku i przeciwności.
Poruszające są obrazy wiernych, którzy po zniszczeniu swoich domów i świątyń wracają na ich zgliszcza, aby wspólnie się modlić. Nie zaczynają od odbudowy murów, ale gromadzą się wokół ołtarza. W sierpniu 2023 roku, kilka dni po dramatycznych atakach w Jaranwali, setki chrześcijan uczestniczyły we Mszy Świętej odprawionej przy spalonym kościele. Ich obecność była świadectwem, że można odebrać człowiekowi dom, poczucie bezpieczeństwa czy dorobek życia, ale nie można odebrać mu wiary, jeśli sam z niej nie zrezygnuje.
To właśnie do takich ludzi chcemy w tym roku powiedzieć: jesteśmy z Wami. Chcemy usłyszeć ich historie, zobaczyć ich cierpienie, a przede wszystkim dostrzec w nich naszych braci i siostry. Kościół nie kończy się na granicach naszych parafii, diecezji ani kraju. Gdy cierpi jedna jego część, cierpienie to dotyka nas wszystkich.
Chrześcijanie w Pakistanie nie proszą wyłącznie o pomoc materialną. Jedna z próśb, którą najczęściej kierują do przedstawicieli Pomocy Kościołowi w Potrzebie, jest niezwykle prosta: „Módlcie się za nas, prosimy!”. Wiedzą, że świadomość, iż ktoś mieszkający daleko od nich pamięta o ich losie i wypowiada ich imiona przed Bogiem, daje siłę do dalszego trwania.
Pakistan nie po raz pierwszy staje się głównym tematem Dnia Solidarności z Kościołem Prześladowanym. W 2018 roku również kierowaliśmy uwagę Kościoła w Polsce na los tamtejszych chrześcijan. Wtedy jednym z symboli ich cierpienia była Asia Bibi, od lat więziona i skazana na śmierć na podstawie prawa o bluźnierstwie. Kilka dni po Dniu Solidarności została uniewinniona
przez Sąd Najwyższy Pakistanu. Dziś, osiem lat później, ponownie kierujemy nasze spojrzenie ku Pakistanowi. Niestety, wiele problemów, o których mówiliśmy wówczas, nadal pozostaje nierozwiązanych. Dlatego Dzień Solidarności z Kościołem Prześladowanym nie może być dla nas jedynie kolejną datą w kalendarzu. Niech stanie się dniem prawdziwego spotkania, choć dzielą nas tysiące kilometrów. Spotkania w modlitwie, w Eucharystii, w pamięci o tych, których wiara poddawana jest próbie, oraz w konkretnym geście pomocy.
W ubiegłym roku naszą uwagę skupiliśmy na Nigerii. Dzięki środkom zebranym podczas Dnia Solidarności mogliśmy wesprzeć konkretne działania tamtejszego Kościoła. Najważniejszym z nich jest powstanie w Abudży nowego Instytutu Psychologiczno-Duchowego, w którym chrześcijanie, którzy przeżyli atak bojówek Boko Haram, traumę i żałobę po brutalnych morderstwach najbliższych, otrzymali pomoc medyczną i duchową. Pomogliśmy również pokryć koszty stypendium specjalistycznego przygotowania terapeutycznego jednego z nigeryjskich kapłanów, aby mógł jeszcze skuteczniej towarzyszyć osobom zmagającym się ze skutkami przemocy i utraty bliskich. Wsparcie trafiło także do chrześcijańskich rodzin poszkodowanych przez katastrofalną powódź w Maiduguri. To pokazuje, że solidarność Kościoła w Polsce przynosi konkretne owoce w życiu naszych braci i sióstr.
Zachęcam gorąco, aby 8 listopada nasze parafie stały się miejscami szczególnej modlitwy za Pakistan. Zachęcam do wykorzystania materiałów przygotowanych przez Pomoc Kościołowi w Potrzebie, do opowiadania o naszych prześladowanych braciach i siostrach oraz do ofiarności na rzecz projektów, które pozwalają być przy nich nie tylko słowem, ale również konkretnym czynem.
Niech chrześcijanie w Pakistanie wiedzą, że Kościół w Polsce o nich pamięta. Że ich wiara, odwaga i wierność Chrystusowi nie pozostają bez odpowiedzi.
Z serca dziękuję i błogosławię – Ks. abp Tadeusz Wojda SAC Metropolita Gdański – Przewodniczący Sekcji Polskiej PKWP
